Abdülvahit KÜZECININ

DILLERDEN DUSMEYEN HOYRATLARI

Selevin Seyyid Kızına

Selevin Seyyid Kızına
Çıksın harmanlar düzüne
Sarçını tel tel etsin
Atsen al yanak üstüne

Beşir altı Hurmatı
Selevin seyyid Kızına
Yoktur yarın mürvetı
Çıksın Musalla düzüne

Kaşlar’uv alem yakmış
Selevin Seyyid kızına
Gözleriv kıyamattı
Ciksin harmanlar düzüne

Selevin Seyyid kızına
Ciksin harmanlar düzüne
Saçların tel tel etsin
Atsın al yanak üstüne

Yillardir Irak Türkmenlerinin, Türkiye ve Türk Dünyasındaki sesi olan ünlü sanatçısı Abdülvahit KÜZECİ,  29 Haziran Cuma gunu saat 22.30 ‘da Kerkük'te vefat etti.

KÜZECİ, 82. yaşında gözlerini hayata yumdu. Doğduğu, büyüdüğü yaşadığı vatanı Kerkük'teki evinde... Milletçe başımız sağ olsun, mekanı cennet olsun..

Didiler sen dilin unut Çok vurdular unutmadım Didiler TÜRK yolun unut Can yürdüler unutmadım Didiler unut dilin unut Öldürdülar unutmadım Didiler KERKÜKÜN unut Saldırdılar unutmadım Didiler TÜRKMENDEN vazgeç Can kestiler geçemedim Didiler ya yaşam ya ölüm Çok astılar geçemedim Didiler kan kardeşten dön Parçalandım dönemedim Didiler var çok acı gün Düşmanı dost sanamadım Didiler söylenen ölüm ne Bağlatsanız zincir bana Gösterseniz ölüm ne Vazgeçemem gelsem cana Ölüm nedir ne olacak Çıkartsınlar iki gözüm TÜRKLÜKÇÜN canım kalacak KERKÜKE kurbanım özüm Canım yüz dağa dayandı Dayandımda ölemedim Ateş aldı gönlüm yandı KERKÜKÜMDEN olamadım ERBİLİDİ Meydende Er BİLİNDİ Gönlüm ikiye bölsen KERKÜKLE ERBİLİNDİ SADUN KOPRULU