Kerkük'te güneş batımı bir başka güzel ne kadar yürekler yansa da Kerkük'te olabilmek Kerkük'lü olabilmek birbaşka

Didiler sen dilin unut
Çok vurdular unutmadım
Didiler TÜRK yolun unut
Can yürdüler unutmadım

Didiler unut dilin unut
Öldürdülar unutmadım
Didiler KERKÜKÜN unut
Saldırdılar unutmadım

Didiler TÜRKMENDEN vazgeç
Can kestiler geçemedim
Didiler ya yaşam ya ölüm
Çok astılar geçemedim

Didiler kan kardeşten dön
Parçalandım dönemedim
Didiler var çok acı gün
Düşmanı dost sanamadım

Didiler söylenen ölüm ne
Bağlatsanız zincir bana
Gösterseniz ölüm ne
Vazgeçemem gelsem cana

Ölüm nedir ne olacak
Çıkartsınlar iki gözüm
TÜRKLÜKÇÜN canım kalacak
KERKÜKE kurbanım özüm

Canım yüz dağa dayandı
Dayandımda ölemedim
Ateş aldı gönlüm yandı
KERKÜKÜMDEN olamadım

ERBİLİDİ
Meydende Er BİLİNDİ
Gönlüm ikiye bölsen
KERKÜKLE ERBİLİNDİ

SADUN KOPRULU
NOT: Bu siir blogcu kardesimiz insiyakimilli tarafindan gonderilmistir. Kendisine tesukkurlerimizi sunuyorum